تاکِ این خاک

رویای سبوی تشنه را شیرین می کند

چون برمی آِید

خیزان و ریزان

از آویزه های روشنِ انگور.

 

خاکِ این تاک را رویایی دیگر است.

 

سَبُک
در جنگلی از جوانه نشسته است

خاموش و تابناک

و سر می جنباند

در بازیِ نسیم و نوازش

آرام و بی خیال

با آتشِابی که در نهادش

قطره

قطره

قطره بجوش می آید.

 

تاکِ این خاک را رویایی دیگر است.